Simon

Jeden z łowców; zafascynowany możliwościami wykorzystania wampirzej krwi naukowiec. Ma słabość do Layli Licavoli, którą od samego początku próbuje chronić, co jednak nie powstrzymuje go przed potraktowaniem wampirzycy jako potencjalnego źródła wiedzy i posoki. Chociaż wciąż zapewnia o swoich dobrych intencjach, jednocześnie nie widzi niczego złego w ludziach, których zdecydował się poświęcić do swoich eksperymentów. Dopiero później zaczyna zastanawiać się nad swoimi działaniami, jako jeden z nielicznych członków organizacji dostrzegając to, że nieśmiertelni pod wieloma względami przypominają ludzi, nie zaś potwory, za które przywykło się ich postrzegać.

Jak stwierdziła Layla, Simon wydaje się być bardziej niebezpieczny i szalony, niż ktokolwiek inny, kogo miała okazję poznać – wliczając w to Rufusa.

Czy można zaufać komuś, kto z takim uporem wierzy, że wszystkie jego działania – nawet te najgorsze i niosące ze sobą śmierć – są podyktowane wspólnemu dobru?

Claudia Prime

Kobieta o wielu twarzach i imionach. Ucieka od wieków, zmieniając tożsamości tak często, że prawdziwym cudem jest to, że wciąż pamięta swoje prawdziwe imię – Claudia. Córka Lily Anne, doświadczona i wielokrotnie raniona, co uczyło ją nieczułą na krzywdę innych. Stworzona przez Amelie, której ze strachu i lojalności decyduje się wyświadczyć przysługę, tym samym zmuszona przerwać dotychczas niekończący się bieg i zaryzykować własne życie, pod właściwym sobie imieniem pojawiając się w Mieście Nocy.

Charakter Claudii jest trudny, tak jak i skomplikowana przeszłość, obejmująca setki najróżniejszych epizodów. Przez większość czasu udaje, próbując zapewnić sobie bezpieczeństwo i skryć się przed koszmarem, który podąża za nią przez całe stulecia. Obdarzona umiejętnościami zmiany kształtów i odziedziczoną po matce, a rozwiniętą przez swoją stwórczynię mocą, potrafi być niebezpieczna i przebiegła.

Stwórczyni Dimitra, który poznał ją jako Genevieve – swoją pierwszą miłość, której stratę boleśnie przeżył. Kiedy po latach kobieta ponownie staje na jego drodze, wszystko się komplikuje, zwłaszcza kiedy na jaw wychodzi prawda.

Chociaż można uciekać, przeszłość nigdy tak naprawdę nie odchodzi w zapomnienie… Czy tak będzie również tym razem?

Melanie

Nieśmiertelna partnerka Jasona. Nieznacznie od niego starsza i doświadczona, początkowo uczy chłopaka życia pod postawią wampira. Delikatna i uległa, szuka miłości, którą początkowo otrzymuje od swojego wybranka. Przez długi czas oboje podróżują, ciesząc się sobą i wzajemnym szczęściem, przynajmniej do czasu pojawienia się Claudii.

Powrót w rodzinne strony zmienia Jasona, co nie uchodzi uwadze wspierającej go dziewczyny. Chociaż stara się stać po jego stronie, dążenie do zemsty zaczyna ją przerażać. Z czasem bezskutecznie próbuje nakłonić chłopaka do wycofania się, zaczynając mieć dość częstych wybuchów i gwałtowności z jaką ten zaczyna odnosić się również względem niej.

Jason Evans

Starszy brat Elizabeth. Syn pozostających w stanie spoczynku łowców, pałający rządzą zemsty względem rodziny, która się go wyparła. Za wszelką cenę próbuje dotrzeć do siostry i uczynić ją kogoś sobie podobnego – istotę mroku, której nikt nigdy więcej nie będzie w stanie skrzywdzić.

Jason oficjalnie zaginał, kiedy jego siostra była jeszcze małą dziewczyną. Według oficjalnej wersji, którą rodzice wielokrotnie serwowali dziewczynę, chłopak był narkomanem i umarł właśnie przez przedawkowanie narkotyków. W rzeczywistości chłopak stał się wampirem, przemieniony przez jednego z nieśmiertelnych, który w odwecie na klanie łowców postanowił uderzyć w rodzinę Evansów. Jason nigdy nie wybaczył rodzicom lat kłamstw i tego, jak został potraktowany, kiedy ci dowiedzieli się o tym, co się z nim stał. Przez wiele lat błąkał się po świecie, do czasu poznania Melanie – delikatnej wampirzycy, która rozbudziła w nim te lepsze, bardziej ludzkie uczucia i z którą od dłuższego czasu pozostaje w związku.

Wszystko zmienia się wraz z napotkaniem Claudii – tajemniczej wampirzycy, która przez jakiś czasu towarzyszy Jasonowi i jego partnerce, ostatecznie swoją obecnością wplątując ich w kłopoty. Zmuszony przez okoliczności do powrotu w rodzinne strony, chłopak daje się ponieść żądzy zemsty i rozpoczyna krwawe polowanie, którego celem jest jego siostra.

Sage

Liczący sobie kilka wieków wampirzego życia francuz. Chociaż żywi się krwią ludzi, nie czerpie przyjemności ze skrzywdzenia człowieka. Wierny swoim ideałom i przyjaciołom, pomimo swojej natury zdolny do czynienia dobra. Nie posiada szczególnych zdolności, ale to nie przeszkadza mu być wprawionym, wręcz niebezpiecznym wojownikiem.

Sage odegrał istotną rolę w przeszłości starszych z rodzeństwa Licavoli – Gabriela i Layli – kiedy to krótko po ucieczce bliźniąt od ojca, znalazł ich i zaoferował opiekę. Tym samym dał wystraszonym wówczas dzieciom czas na dojście do siebie. Choć w krótkim czasie oboje go opuścili, nawet całe wieki po tym spotkaniu troszczy się o rodzeństwo, czerpiąc satysfakcję z tego, jak ci ułożyli sobie życie. Pomimo wyraźnej niechęci kierowanego dumą Gabriela, nie waha się przed ponownym zbliżeniem do jego siostry i próbą poznania aktualnego składu rodziny. Początkowo nie zdaje sobie sprawy z powrotu Marco oraz tego, że ten próbuje odpokutować swoje winy sprzed przeszło pięciu stuleci.

Przyjaciel i sprawca ponownej przemiany Lawrence’a Cullena. Przez długi czas mieszka z wampirem w apartamentowcu w Seattle, pomagając mu w naprawie jego relacji z Eleną.

Czasami miłość bywa na tyle zwodnicza, że popchnie do robienia głupstw – w tym również bratania się z wrogiem.

Garrett Denali

Wiekowy, doświadczony nieśmiertelny, od zaledwie kilku lat należący do klanu Denali. Partner Kate, dzięki której przeszedł na „wegetarianizm” i postanowił osiedlić się w jednym miejscu. Nieuzdolniony, ale bardzo odważny. Rodzaj „naukowca” – lubi doświadczyć wszystkiego, co wyda mu się interesujące, niezależnie od możliwych konsekwencji. To również zbliżyło go do obecnej partnerki, bowiem wielokrotnie prosił ją o porażenie prądem, próbując sprawdzić swoją wytrzymałość na działanie daru kobiety. Przez wiele lat podróżował, cierpliwie przenosząc się z miejsca na miejsce. Od czasu poznania Denalczyków, osiedlił się w miejscu, próbując nowego wyznania, jakimś jest przynależenie do jakiejkolwiek rodziny.

Carmen i Eleazar Denali

Małżeństwo wampirów, należące do klanu zamieszkujących Alaskę Denalczyków. Od lat mieszkają wraz z wegetariankami – Kate, Tanyą i (później tragicznie zmarłą) Iriną. Niegdyś oboje wspierali Volturi, będąc wiernymi członkami straży do czasu pojawienia się Carmen, która ostatecznie przekonała dotychczas oddanego Eleazara do ucieczki i rozpoczęcia życia na własny rachunek. Ich decyzja została niechętnie zaakceptowana przez włoski klan, a od tego czasu Aro zaczął mniej przychylnym okiem spoglądać na związki pomiędzy poszczególnymi strażnikami.

Eleazar posiada wyjątkową umiejętność rozpoznawania darów napotkanych osób. W skrajnych przypadkach jest w stanie określić, jakie zdolności mógłby przejawiać człowiek po przemianie w wampira, co wielokrotnie było wykorzystywane przez Volturi do pojęcia decyzji, o stworzeniu nowych nieśmiertelnych.

Od czasu dołączenia do Denalczyków, zarówno Carmen, jak i Eleazar, żywią się wyłączne krwią zwierzęcą i pozostają w pokojowych relacjach z Cullenami, traktując „wegetarian” jak członków rodziny.

Marissa Morgan

Urocze, gadatliwe stworzenie, które zupełnym przypadkiem pojawia się w życiu Claire Prime. Marissa jest energiczną, pełną pomysłów dziewczyną, która co prawda marnie radzi sobie z historią, matematyką i jeszcze kilkoma przedmiotami, ale skutecznie wynagradza braki optymizmem. Ekscentryczna blondynka o niebieskich oczach, mająca dość nietypowe podejście do życia, ubierania się i wszystkiego, co wiąże się z otaczającym ją światem. Nieświadomy istnienia nieśmiertelnych człowiek, który od chwili pierwszego spotkania postanawia zaprzyjaźnić się z Claire, co skrupulatnie realizuje wraz z kolejnymi spotkaniami i pomysłami na wspólne spędzanie czasu.

Przez wszystkich nazywana po prostu Issie. Uwielbia mówić, niejednokrotnie zadziwiając wszystkich wokół, kiedy bez zastanowienia wyrzuca z siebie kolejne słowa. Osoba niezwykle szczera i bezpośrednia, potrafi zawalczyć o swoje, a dzięki tak silnemu charakterowi podbudowuje pewność siebie najmłodszej z Prime’ów.

Jak ktoś tak delikatny i niedoświadczony odnajdzie się w świecie pełnym niebezpiecznych, niosących śmierć istot?

Dean

Wiekowy nieśmiertelny, który po latach nieobecności wraca do Miasta Nocy. Niezwykle urodziwy, jasnowłosy i wyjątkowo przystojny, dzięki czemu z łatwością jest w stanie owinąć sobie wokół palca każdą kobietę. Dodatkowo natura obdarzyła go nietypowym rodzajem uroku osobistego, co umożliwia mu wzbudzenie zaufania nieświadomych jego zdolności istot – i to niezależnie od płci. Zawodowy Casanova, mający skłonności do wykorzystywania niewinnych dziewcząt. Naprawdę kochał zaledwie dwa razy i w obu przypadkach skończyło się to tragicznie.

Przeszło pięć wieków wcześniej darzył szczególnym uczuciem Rosę Castel – uroczą, młodą pół-wampirzycę, która na zaproszenie Dimitra pojawiła się w Mieście Nocy. Dean fascynował ją swoim zamiłowaniem do poezji, młodziutką nieśmiertelną traktując jako swoją osobistą muzę, ta jednak nie podzielała jego uczuć w takim stopniu, jak mógłby tego oczekiwać. W wyniku odrzucenia na rzecz Rufusa Prime, Dean wpada w szał, co ostatecznie prowadzi do niefortunnego zbiegu okoliczności i śmierci Rosy. Od tamtej pory długo podróżował samotnie.

Przeszłość nigdy nie daje o sobie tak łatwo zapomnieć – zemsta z kolei najlepiej smakuje na zimno, zwłaszcza po latach.

Amelie

Pierwotna wampirzyca, stworzona przez Isobel. Członkini „śmiertelnego kwartetu”, odznaczająca się wyjątkową intuicją i bliżej nieokreślonymi zdolnościami parapsychologicznymi, pozwalającymi jej manipulować cudzymi umysłami. Związana z naturą, jeszcze jako człowiek była kapłanką bogini Selene, przez co wielu nazywało ja czarownicą. Odprawiła zgubny dla wielu istnień rytuał, w wyniku którego umożliwiła Isobel zyskanie nieśmiertelności.

Amelie zawsze była kobietą niezwykle dumną i pewną siebie, wierną wyłącznie sobie i swoim ideałom. Chociaż wiele jej decyzji miało związek z celami królowej, wampirzyca zawsze działała zgodnie z własnymi założeniami. To właśnie ona doprowadziła do uwięzienia wampirzej królowej na całe wieki w podziemiach, zapowiadając jej rychły powrót po wiekach. Zaraz po tym zniknęła, przez następne lata żyjąc i podróżując na własną rękę.

Za niektóre błędy z przeszłości płaci się wysoką cenę.

Isobel

Niebezpieczna, wiekowa wampirzyca; pierwsza przedstawicielka swojego gatunku. Uważająca się za Matkę Wampirów i zarazem ich boginię, potężna telepatka, zdolna do odzwierciedlenia każdego daru swoich dzieci. Dzięki skumulowanej mocy i całemu wachlarzowi wyjątkowych zdolności, które zawdzięczała otaczającym ją istotom, w krótkim czasie zdołała zapanować nad światem nieśmiertelnych. Od chwili Upadku uważana za postać z legendy mającej na celu wytłumaczyć powstanie wampirów.

Isobel już jako człowiek była kobietą zimną i bezduszną. Odznaczała się wyjątkową urodą, co zapewniał jej zainteresowanie każdego mężczyzny, którego poznała. Nigdy nie potrafiła kochać, marząc o długowieczności i potędze, którą ostatecznie zagwarantowała jej Amelie – kobieta, którą w czasach młodości Isobel uznawano za czarownicę. Pierwotna dla osiągnięcia celu nie bała się przelać krwi nawet najbardziej niewinnej istoty, jaką było dziecko, co ostatecznie doprowadziło do jej przemiany w wampirzycę. W ramach uznania to właśnie Amelie jako pierwszą uczyniła istotą sobie podobną, tym przekonując się, że dzięki zawartemu w ślinie jadowi jest w stanie tworzyć kolejnych nieśmiertelnych.

Wraz z upływem czasu ambicie Isobel rosły, a ta odkrywała w sobie coraz to więcej niezwykłych cech. Potrafiła wzbudzać w innych szacunek i strach, z czasem zaś zdołała stworzyć sobie harem – „śmiertelny kwartet” na który składały się cztery potężne kobiety, będące przedstawicielkami odmiennych ras nieśmiertelnych: przemieniona przez Isobel w wampira Amelie, zmiennokształtna Rovera, wilkołaczyca Lilia oraz traktowana przez królową jak córa Solange. Jej wpływy rosły, a pierwotna była skłonna posunąć się do tego, żeby zjednać sobie wszystkie istoty mroku i umożliwić im wyjście z ukrycia, poprzez całkowitą dominację nad ludźmi. W tym okresie również właśnie na życzenie Isobel pojawiły się pierwsze próby eksperymentowania z genami, które doprowadziły do powstania nowej rasy wampirów. Wampirzycy zależało również na zwiększeniu liczebności pół-wampirów, co zostało zarejestrowane w prowadzonych w ów okresie księgach. Potęga nieśmiertelnej wzrastała, zwłaszcza od czasu, kiedy tej udało się zjednać sobie demony – synów i córki samej Ciemności.

Przełom w panowaniu Isobel nastąpił wraz z nadejściem Upadku, kiedy potęga królowej ostatecznie uległa załamaniu, kiedy jej dotychczasowi sojusznicy zaczęli się od niej odwracać, coraz bardziej zaniepokojeni bezwzględnością swojej pani. Według legendy Matka Wampirów miała przetrwać dzięki Amelie, która uwięziła królową w podziemiach, gdzie ta miała czekać na ponowne uwolnienie albo nadejście mającego przynieść jej ostateczną zgubę Światła.

Odpowiedzi na najbardziej nurtujące pytania czasami kryją się bliżej niż mogłoby się wydawać – w przeszłości.

Marco Licavoli

Wiekowy wampir, wywodzący się z niegdyś wpływowego rodu telepatów. Wdowiec po Gabrielli Del Vecchio oraz ojciec Gabriela, Layli, Isabeau i zmarłego Aldero. Doczekał się szóstki wnucząt: Alessi, Damiena, Jocelyne, Aldero, Camerona oraz Claire. Dysponuje rozwiniętymi zdolnościami telepatycznymi, co nie powstrzymało go przed opanowaniem umiejętności walki wręcz. Wprawiony łowca, pełniący funkcję wojownika swojej synowej – Renesmee.

Marco jest postacią złożoną i budzącą kontrowersję. W przeszłości kochający i uczuciowy, przez dwa lata żyjący w szczęśliwym związku z Gabriellą Del Vecchio. Wraz z żoną zbudował dom w niewielkim Chianni we Włoszech, gdzie razem oczekiwali narodzin bliźniąt. Rodzina była dla niego całym światem; specjalnie dla Gabrielli znalazł sposób na zapewnienie ukochanym koniom żony długowieczności, dzięki czemu mogli założyć stadninę. Do szczęścia brakowało im jedynie wyczekanych dzieci.

Prawdziwy dramat rozpoczyna się w chwili porodu; po wydaniu na świat Layli Gabriella umiera, nie doczekując chwili pojawienia się na świecie syna – Gabriela. Marco zostaje sam z dwójką dzieci, przez długi okres czasu ledwo radząc sobie z opieką nad bliźniętami. Wciąż darzy dzieci miłością, jednak żałoba i wyrzuty sumienia czynią go zimnym i obojętnym. Ostatecznie załamuje się, kiedy wraz z upływem czasu zaczyna dostrzegać w córce coraz więcej cech zmarłej żony, ostatecznie decydując się zastąpić Gabriellę Laylą. Następne lata są dla całej trójki trudne, a zachowanie ojca ostatecznie popycha najmłodszych Licavoli do ucieczki.

Błysk nadziei pojawia się wiek po śmierci żony, kiedy Marco poznaje jej bliźniaczkę – Allegrę. Początkowo dostrzega w kobiecie szansę na zapełnienie pustki po Gabrielli, szybko jednak przekonuje się, że siostry odznaczały się zupełnie odmiennymi charakterami. Wkrótce po tym kobieta uświadamia sobie z kim się związała i zakańcza romans, ten jednak ma już swoje konsekwencje – Isabeau i Aldero, którzy przychodzą na świat kilka tygodni później.

Każdy zasługuje na wybaczenie. Czy i w jego przypadku jest to możliwe?

Beatrycze Cullen

Piękna żona byłego pastora Lawrence’a Cullena, tragicznie zmarła podczas porodu ich jedynego syna – Carlisle’a. Urodziła się i wychowywała w Londynie, już od najmłodszych lat wzbudzając zainteresowanie płci przeciwnej, dzięki wyjątkowej jak na śmiertelniczkę urodzie. Miała długie do pasa, blond włosy oraz parę intensywnie niebieskich, zdobionych złocistymi cętkami oczu.

Beatrycze cechował przede wszystkim optymizm oraz otwartość. Lawrence od zawsze był zafascynowany nie tylko jej urodą, ale również bijącą od kobiety dobrocią, którą potrafiła obdarować wszystkich wokół. Pieszczotliwie nazywał ją Trycze albo „radością”, bowiem jej imię znaczy: niosąca radość. Zawsze przywiązywała olbrzymią wagę do wyglądu, co niezmiennie irytowało jej matkę – Ariadnę – z którą regularnie popadała w konflikty. To właśnie złe relacje z matką popchnęły Beatrycze do podjęcia decyzji o ślubie i opuszczeniu rodzinnego domu. Ariadna zmarła młodo, tak jak i dwie starsze siostry Beatrycze – Leana i Cassandrę. Kobieta szybko zauważa, że przedstawicielki płci pięknej od pokoleń umierają we wczesnym wieku, przez co bardzo emocjonalnie reaguje na wieść o ciążo, obawiając się tego, że mogłaby wydać na świat córkę.

W chwili śmierci ma jeszcze okazję pożegnać się z mężem i nadać imię swojemu nowo narodzonemu dziecku. Od tamtej pory twa w zawieszeniu pomiędzy światem żywych i umarłych, zdana na łaskę Ciemności i świadoma klątwy, która od pokoleń ciąży nad kobietami z jej rodu. Przez wieki obserwowała, sporadycznie decydując się łamać zasady i ingerować w ziemskie sprawy. Nigdy nie przestała kochać Lawrence’a, niezdolna do wyzbycia się ludzkich słabości i wspomnień, przez co często popada konflikty z matką. Chociaż przez całe stulecia wszystko wskazywało na to, że jest ostatnią kobiecą potomkinią swojej rodziny, wraz z narodzinami Eleny Beatrycze pojmuje, w jak wielkim niebezpieczeństwie jest jej wnuczka.

Jak wiele można poświęcić dla bezpieczeństwa tych, których kocha się nad życie?

Inni - wampiry

Tiah

Kapłanka bogini Selene, a także dobra przyjaciółka Allegry Del Vecchio. Ciemnowłosa wampirzyca, często przebywająca w okolicy umiejscowionej na klifie świątyni. Zawsze darzyła sympatią Isabeau Licavoli, a po śmierci jej brata, zadbała o symboliczne umiejscowienie przy jego grobie sadzonki wyjątkowych czarnych róż Black Magic. Ginie w tajemniczych okolicznościach podczas pożaru świątyni, na którą po powrocie Isabeau do Miasta Nocy.

Maria

Stworzona przez Aquę wampirzyca, stojąca na czele armii nowo narodzonych, która wystąpiła przeciwko Dimitrowi. Stała po stronie swojej stwórczyni nawet wtedy, gdy zorientowała się, iż wampirzyca nie zamierza ratować swoich podwładnych, gotowa poświęcić ich, by zachować życie. Równie piękna, co i niebezpieczne, podczas walk odkrywa istotną tajemnicę Anny, przez co ostatecznie ginie z rąk Michaela.

Amun

Pochodzący z Egiptu wampir, będący jednym ze znajomych Carlisle'a Cullena. Wraz z rodziną zamieszkuje rezydencje, mieszczącą się na niezamieszkałych przez ludzi terenach delty Nilu. Stwórca Demetriego Volturi oraz utalentowanego Benjamina. Bardzo zaborczy względem żony, nie uznaje zachowań niezgodnych z tradycjami, których się wychował. Podstępny oraz bardzo tchórzliwy, współpracował z wilkołakami dla osiągnięcia własnych celów. Doprowadził do śmierci Kristin.

Kebi

Żona Amuna. Chociaż jest wampirzycą, nie potrafi wyrwać się z toksycznego związku. Strachliwa i uległa, posłusznie znosi zachowania swojego męża. Nie posiada żadnego wyjątkowego daru, a jedyne życie, jakie zna, opiera się na pełnym posłuszeństwie Amunowi oraz spełnianiu wszelakich jego oczekiwań. Nieufna wobec obcych i niezdolna do pojęcia jakiejkolwiek samodzielnej decyzji. Odrzuca pomoc Theo, woląc pozostać przy mężu, chociaż wampir oferował jej wolność.

Benjamin i Tia

Kochająca para wampirów, mieszkająca wraz z Amunem i Kebi. Benjamin trwa przy swoim stwórcy, pomimo tego, że nie toleruje większości jego zachowań. W przeciwieństwie do Egipcjanina potrafi okazać szacunek kobiecie, a swoją partnerkę traktuje we właściwy, pełen miłości sposób. Posiada dar kontroli wszystkich czterech żywiołów. Jest otwarty i sympatyczny, bez chwili wahania decydując się pomóc przyjaciołom, jeśli zajdzie taka potrzeba.

River Song

Stwórczyni Theo; jako jedyna używa jego pełnego imienia: Theodor. Doświadczona wampirzyca, należąca do wymierających już Amazonek. Niezależna i pewna siebie, pełniła funkcję nauczycielki historii w Akademii w Mieście Nocy. Znajoma Dimitra i jedna z najwierniejszych mu nieśmiertelnych. Dla pozostających pod jej opieką dzieci byłaby w stanie zrobić wszystko, nawet gdyby zmuszona była zginąć, byleby zapewnić im bezpieczeństwo. Dzięki darowi była w stanie ukryć swoje wampirze cechy i upodobnić się do człowieka. Zafascynowana łucznikiem Erikiem.

Erik

Utalentowany wampir, pełniący w Akademii Nocy funkcję nauczyciela łucznictwa. Zafascynowany River Song, zresztą ze wzajemnością. Dobrze zbudowany i przystojny, co zapewnia mu zainteresowanie płci przeciwnej. Dysponuje wyjątkowym darem, który sprawia, że podczas strzelania z łuku nigdy nie chybia, niezależnie od możliwych konsekwencji zawsze trafiając do raz upatrzonego sobie celu.

Rosalee

Wiekowa wampirzyca, zamieszkująca Florencję. Daleka krewna Theo, Pavarottich oraz River Song (nie poprzez więzy krwi, ale tradycyjne powiązania pomiędzy wampirami, związane z tym, kto kogo przemienił). Jedna z nielicznych nieśmiertelnych, pielęgnujących dawne tradycje i dbającą o istnienie swojego rodu. Wraz z innymi członkami rodziny, zamieszkuje pozostający od wieków w jej posiadaniu majątek. Szczera i bezpośrednia, jedna z najbardziej zaufanych przyjaciółek Dimitra.

Anastasia

Wiekowa wampirzyca, pełniąca funkcję nauczycielki w Akademii Nocy. W okresie panowania Isobel zajmowała się przygotowywaniem dzieci u których objawiały się paranormalne zdolności. Szczególny nacisk kładła przede wszystkim na zdolności widzenia oraz umiejętność opuszczenia ciała, tudzież zdolność tworzenia kropli astralnej. W jej przypadku trudno było stwierdzić, czy pełniła swoją rolę z obowiązku, czy może oddania matce wampirów.

Ashera

Nieuzdolniona, ale na swój sposób niebezpieczna wampirzyca nowego gatunku, przejawiająca wyjątkowe umiejętności przywódcze. Jedna z podopiecznych Kristin, na każdym kroku sprawiająca mieszkańcom tuneli problemy. Dowodziła grupie zbuntowanych nieśmiertelnych, mających dość ukrywania i dostosowywania się do panujących w podziemiach reguł. Ash wyróżniała się wyjątkową pewnością siebie i ciętym językiem, obawiając się tylko i wyłącznie Rufusa.

Clay

Należący do grupy Ashery wampir i zarazem uzdolniony telepata. Zawsze był blisko swojej dowódczyni, gotów spełnić każdą jej zachciankę, niezależnie od ewentualnych konsekwencji czy wydźwięku prośby Ash. Wyraźnie dziewczyną zainteresowany, chociaż ta nigdy nie podzielała jego uczucia w otwarty sposób, zajęta flirtowaniem nie tylko z Clayem, ale również należącym do tej samej grupy nieśmiertelnych Taylorem.

Taylor

Jeden z bliskich członków grupy Ashery. Pozbawiony wyjątkowych zdolności, co jednak nie zmieniało faktu, że wampirzyca miała do niego słabość. Prowadzili nieformalny flirt, w który jednak żadne z nich otwarcie się nie angażowało. Wbrew wszystkiemu rozważny i rozsądniejszy od Ash; w razie potrzeby potrafił przyjść z pomocą innym mieszkańcom tuneli, między innymi Claire, chociaż o tę troszczył się przede wszystkim przez wzgląd na możliwość gwałtownej reakcji ze strony Rufusa.

Jenny

Jedna z wampirzyc, która należała do bliskiego grona Ashery. Przez znajomych nazywana Jenny. Zbyt pewna siebie i arogancka, ostatecznie zginęła podczas ucieczki przed demonami, kiedy towarzyszyła Ash oraz Taylorowi we wspólnym wyjściu poza bezpieczne tunele.

Claryssa

Jedna z licznych znajomych Dimitra. Wiekowa wampirzyca, mentalnie wciąż żyjąca w epoce swojej młodości. Uwielbia drogie stroje oraz iście królewskie traktowane. Zdecydowanie zbyt gadatliwa, lubiąca narzucać się innym i o charakterze tak trudnym, że tylko święty byłby w stanie nią wytrzymać. Ma słabość do Dimitra i Rufusa, jednak bez wzajemności. Przez swój trudny charakter, skutecznie zraża do siebie każdą napotkaną osobę, jednak nie jest tego świadoma.

Marcy

Wygadana, niepotrafiąca trzymać języka za zębami młoda wampirzyca. Ma problem z emocjami, często działając impulsywnie i bez głębszego zastanowienia nad konsekwencjami. Niebezpieczna przez wzgląd na umiejętności kontroli żywiołu ziemi – popularnego wśród nieśmiertelnych daru, który w jej przypadku dodatkowo wyróżnia się umiejętnością przywołania podległego kobiecie pnącza, którego kolce sączą do żył ofiary niebezpieczną truciznę.

Peter

Nieformalny lider grupki grasującej na terenie Seattle grupki wampirów, którą Jane Volturi szantażem zmusiła do pomocy w rozwiązaniu osobistych spraw. Opanowany i rozsądny, dzięki czemu jest w stanie zapanować nawet nad tak nierozsądnymi członkami jak Marcy. Przez wzgląd na swoje usposobienie często uznawany za podległego o wiele bardziej wygadanemu od niego Davidowi.

David

Jeden z zamieszkujących Seattle wampirów. Nieuzdolniony, ale za to wygadany i charyzmatyczny, przez co często uznawany jest za osobę decyzyjną. W rzeczywistości podległy o wiele rozsądniejszemu od niego Peterowi.

Rufus Prime

Wiekowy pół-wampir, odznaczający się niezwykłą wręcz wiedzą i inteligencją. Jasnowłosy, o bystrym spojrzeniu czekoladowych oczu, wygląda na zaledwie dwadzieścia pięć lat, chociaż w rzeczywistości żyje o wiele dłużej. Nie jest uzdolniony, ale długie życie i lata doświadczeń uczyniły go nie tylko zaradnym, ale również wprawnym, niebezpiecznym wojownikiem.

Rufus przez wielu uważany jest zarówno za geniusza, jak i… szaleńca. Nieprzewidywalny i niebezpieczny, ma wyjątkowo ekscentryczne podejście do życia. Zafascynowany nauką, przez większość czasu stroni od jakiegokolwiek towarzystwa, cały wolny czas spędzając w podziemnym laboratorium. Od zawsze miał problemy z emocjami, człowieczeństwo traktując jako słabość i przeszkodę w osiągnięciu celu. Od czasu zarażenia wirusem, którego sam określa mianem Syndromem Agresji, staje się jeszcze bardziej niebezpieczny, a jego nastroje zmieniają się tak szybko, że nawet wampirom często jest nadążyć za nim i jego pomysłami – w jednej chwili uprzejmy i czarujący, w następnej potrafi przeistoczyć się w urodzonego mordercę, na dodatek spragnionego krwi.

Odwykł od życia w społeczeństwie, przez długi okres czasu zmuszony do tego, by się ukrywać, w pojedynkę szukając sposobu na zrozumienie i zatrzymanie ciągu przemian, które zachodziły za sprawą wirusa. Chociaż wyjątkowo inteligentny, kiedy w grę wchodzą uczucia i relacje międzyludzkie, Rufus okazuje się równie szorstki i nieporadny, jak dziecko. Jego charakter i zachowanie diametralnie ulegają zmianie, kiedy na jego drodze staje Layla Licavoli – równie impulsywna i zdecydowana. Z chwilą, w której do głosu dochodzi fascynacja i ta ludzka cząstka jego osobowości, Rufus po raz pierwszy od dawna zmuszony jest zmierzyć się z czymś, czego najbardziej się obawiał, gdyż w żaden sposób nie wpasowywało się w ramy ułożonego, rządzącego się prostymi prawami naukowego świata: człowieczeństwa.

Wraz z pojawieniem się Layli, do głosu dochodzą nie tylko uczucia, ale i przeszłość – a zwłaszcza odległe wspomnienie kogoś, kto od dawna był martwy…

Czasami jedna tajemnica potrafi zniszczyć wszystko…

Aldero Drake Devile

Starszy z synów Isabeau Licavoli oraz Drake’a Devile. Bliźniak Camerona, w przeciwieństwie do brata ciemnowłosy i bardzo impulsywny, przez co często pakuje się w kłopoty. Zdolny telepata, mocno związany z bliźniakiem, który wielokrotnie ratuje go przy pomocy swoich zdolności. Z charakteru bardzo przypomina rodziców, zwłaszcza Isabeau, chociaż wygląd w każdym calu zawdzięcza ojcu. W optymistyczny sposób spogląda na świat, a swoimi nietypowymi pomysłami niejednokrotnie narażając się na gniew bliskich, w wyniku czego słyszy swoje pełne nazwisko częściej niż ktokolwiek inny.

Imię otrzymał na pamiątkę zmarłego brata Isabeau, chociaż w niczym nie przypomina swojego nieżyjącego wujka. Szanuje Dimitra i wbrew wszystkiemu traktuje go jak ojca, chociaż w wielu kwestiach nie jest się w stanie z królem porozumieć. Miewa dziwne, ale często dobre pomysły, zwykle przez bliskich doceniane dopiero po fakcie, kiedy już zdarzy mu się wyplątać najbliższych z kłopotów, do który – niemal równie często – sam doprowadzał.

Czarujący i przystojny, łatwo nawiązuje kontakty z innymi, zwłaszcza z kobietami. Niestety, wbrew wszystkiemu, nic nie wskazuje na to, by interesował go jakikolwiek trwalszy związek.

Cameron Devile

Jasnowłosy syn Isabeau Licavoli i Drake’a Devile. Bliźniak Aldero, diametralnie różniący się od swojego brata nie tylko za sprawą wyglądu, ale przede wszystkim charakteru. Zazwyczaj spokojny i rozważny, chociaż wielokrotnie daje się wciągnąć w nietypowe pomysły brata. W naturalny sposób zżyty z bliźniakiem, tak jak i Aldero oraz ich rodzice obdarzony zdolnościami telepatycznymi. Co więcej, Cameron już jako dziecko odkrywa zdolność do stawania się niewidzialnym, a już w łonie matki jest w stanie ukryć obecność swoją i brata, przez co Isabeau udaje się zachować w tajemnicy ciążę niemal do samego porodu.

Cammy – jak mówią na niego bliscy – swoje imię zawdzięcza przede wszystkim Carlisle’owi. Jak twierdzi przekonana o czyhającej śmierci Isabeau, skoro już wszyscy byli martwi, mogła zaszaleć, a młodszy z jej synów przez jasne włosy natychmiast kojarzył jej się z doktorem. Co więcej, „miłe” usposobienie sprawiło, że ostatecznie pozostała przy imieniu „Cammy”, chociaż zdawała sobie sprawę z tego, ze Cameron zdecydowanie bardziej pasowałoby, gdyby wydała na świat córkę.

Sympatyczny i w istocie miły, Cameron potrafi słuchać, poza tym odznacza się wyjątkową zdolnością owijania sobie potencjalnych rozmówców wokół palca i nakłaniania ich do zwierzeń. Z wyglądu i charakteru podobny do zmarłego bliźniaka Isabeau, chociaż jego matka nigdy nie przyznała tego wprost. Dimitra traktuje jak ojca, choć doskonale zdaje sobie sprawę z tego, że w rzeczywistości był nim Drake Devile.

William

Obdarzony telepatycznymi zdolnościami pół-wampir, należący do „Zespołu Uderzeniowego”. Podobnie jak i pozostali członkowie grupy, zarażony wirusem, w wyniku czego staje się nieprzewidywalny. Ma trudny charakter, poza tym ciężko go zrozumieć, zwłaszcza kiedy wpada w wyjątkowo zły nastrój, co zresztą zdarza mu się wyjątkowo często. Po rozpadzie zespołu pod wodzą Lawrence’a Cullena, staje po stronie Layli Licavoli, decydując się na wspólną wędrówkę z nią, Dylanem, Kristin i Dianą. Cudem przeżywa atak wilkołaków, wychodząc z opresji wyłącznie z kilkoma bliznami i… wampirzym kłami. Niestety, nawet przemiana nie do końca pomaga mu odzyskać panowanie nad sobą, a Williamowi nadal zdarzają się gorsze dni, wielokrotnie zwieńczone wybuchami złości.

Theodor

Przez wszystkich nazywany Theo. Ciemnowłosy i czarujący, żywi się ludzką krwią i jednocześnie pełni funkcję lekarza w Mieście Nocy, co zwłaszcza u nowych mieszkańców wzbudza wiele kontrowersji. Wyjątkowo pogodny, odznacza się dość nietypowym poczuciem humoru, dzięki czemu zresztą udaje mu się zrozumieć Kristin. Jak sam twierdzi, mieszkając w Mieście Nocy można albo się wyluzować i jakoś odnaleźć w nowej sytuacji, albo postradać zmysły. Powiązany z często doprowadzającymi go do szału Pavarottimi, został stworzony przez River Song, która jako jedyna zwraca się do niego znienawidzonym, pełnym imieniem.

Kristin poznaje podczas jej pobytu w jednej z cel, kiedy na rozkaz Dimitra została odizolowana od społeczeństwa po tym, jak po raz kolejny straciła nad sobą kontrolę. Chociaż początkowo pół-wampirzyca nie darzyła go sympatią, wkrótce zdecydowała mu się zaufać, jedynie pogłębiając jego fascynację. Z czasem ta dwójka zbliża się do siebie, mimo początkowych zawirowań i trudnych do okiełzania temperamentów tworząc trwały związek. Dopiero siedem lat później, wraz z pojawieniem się River Song, wystawiony na pierwszą poważną próbę.

Jak bardzo krzywdząca potrafi być… przeszłość?

Lucas i Matthew Pavarotti

Para uzdolnionych iluzjonistów, zamieszkujących Niebiańską Rezydencję. Wampirzy bracia, ciemnowłosi i czarujący, choć obdarzeni dość nietypowym poczuciem humoru. To Matthew jest starszy, a przy tym bardziej ułożony, chociaż mało kiedy udaje mu się zachować powagę. Najlepsi przyjaciele i zarazem ochroniarze Dimitra Falcone, bardzo ze sobą zżyci. Mają skłonność do wzajemnego dokańczania swoich myśli, a przez większość czasu trzymają się razem, bez większego trudu wytrącając z równowagi niemal każdego, kogo spotkają na swojej drodze.

Obaj nieśmiertelni wywodzą się ze starego, wampirzego rodu, którego relację nie opierają się na więzach krwi, ale koniugacjach związanych z przemianą poszczególnych członków. Powiązani z lekarzem Theo oraz jego stwórczynią – River Song. Darzeni sympatią przez daleką, przybraną kuzynkę Rosalee, najpewniej dlatego, że ta ma szczęście widywać tę dwójkę bardzo sporadycznie.