Riddley

Riddley jest jednym z najbardziej wpływowych wilkołaków w Mieście Nocy. Prawa ręka Yves’a, który pomimo swojej pozycji nigdy nie miał takich przywilejów, jakimi przez wzgląd na geny mógł cieszyć się Ariel. Wbrew wszystkiemu rozsądny i bardziej okrzesany od reszty swoich pobratymców, co w połączeniu z ciężkim w obejściu charakterem zapewnia mu szacunek i posłuch.

Dobrze zbudowany, wygląda jak typowy zbir, chociaż to jedynie pozory – w sprzyjających warunkach potrafi być niemalże uprzejmy, pomimo dość specyficznego poczucia humoru. Ariela traktuje z góry, trochę jak dziecko, którym powinien się opiekować, chociaż w rzeczywistości jest od chłopaka młodszy. Jego twarz szpeci podłużna blizna – pamiątka po jednej z wielu walk w której brał udział. Często wulgarny, zwłaszcza w rozmowach ze swoimi wyjątkowo uciążliwymi pobratymcami. Niezwykle lojalny wobec Yves’a, przez długi czas ślepo podąża za swoim alfom. Wbrew wszystkiemu tchórzliwy, zdolny zaprzedać tych, którzy są dla niego ważni, byleby zapewnić sobie bezpieczeństwo.

Odpowiedzi na niektóre pytania jak zwykle leżą w przeszłości…

Ariel

Biologiczny syn Yves’a – przywódcy watahy wilkołaków w Mieście Nocy, będącego zarazem dowódcą straży. Ciemnowłosy chłopak o wątłej budowie ciała i sprawiających wrażenie wiecznie smutnych oczach. Syn księżyca, który po ojcu odziedziczył geny, które ostatecznie uaktywniają się na krótko przed osiemnastymi urodzinami chłopaka, doprowadzając do pierwszej przemiany w wilka; od tego czasu zmienia się cyklicznie podczas każdej pełni księżyca.

Ariel od dziecka musiał radzić sobie w pojedynkę. Nigdy nie poznał swojej matki, ta bowiem zmarła przy porodzie, czego chłopak nigdy tak naprawdę sobie nie wybaczył – a także tego, że już zawsze miał być owocem gwałtu. Ojciec nie interesował się nim aż do chwili, w której nabrał pewności, że syn przejął po nim zdolności. Ich relacje zawsze pozostawiały wiele do życzenia, opierając się przede wszystkim na strachu, uległości i nienawiści, które Ariel żywił względem Yves’a. Chłopak nigdy nie akceptował swojej wilczej cząstki, zawsze starając się izolować od reszty watahy, chociaż przez wzgląd na pokrewieństwo z alfą było to niemożliwe. Pomimo wątłej sylwetki, lata przebywania z wilkołakami nauczyły go walczyć i radzić sobie ze złośliwościami ze strony innych nieśmiertelnych.

Wewnętrzną część jego nadgarstków znaczą podłużne, przecinające się blizny – pamiątka po pierwszym spotkaniu z ojcem i jego towarzyszami, kiedy Yves zdecydował się zmusić syna do uaktywnienia genów nieśmiertelnego, omal go przy tym nie zabijając. Na krótko przed przemianą spędził kilka tygodni w towarzystwie ukrywając się w lesie Isabeau Licavoli z którą zdołał się zaprzyjaźnić. Od tamtego czasu żył przede wszystkim samotnie, jedynie sporadycznie udzielając się w Akademii Nocy, gdzie pomagał przede wszystkim życzliwej mu River Song.

Jak wiele zmieni się w jego życiu w chwili, w której na jego drodze stanie mała, roztrzepana pół-wampirzyca – istota, której z założenia powinien nienawidzić?

Inni – wilkołaki

Derek

Członek watahy wilkołaków, pełniących w Mieście Nocy rolę straży przybocznej. Agresywny i dość prymitywny, ulega namowom Drake’a Devile i wraz z kilkoma innymi pobratymcami sprzeciwia się Yves’owi, decydując się wystąpić przeciwko królowi i Miastu Nocy. Bo dość brutalnym przesłuchaniu, ostatecznie zostaje skazany na śmierć za zdradę króla i swoich pobratymców.

Patrick

Jeden z członków dowodzonej przez Yves'a watahy. Dobrze zbudowany mężczyzna, będący jednym z ważniejszych przedstawicieli straży przybocznej Miasta Nocy. Chociaż liczy sobie już kilka dekad, wciąż pozostaje bardzo trudny w obejściu, gardząc wampirami, którym chcąc nie chcąc na swój sposób służy. Nieprzyjazny, złośliwy i wulgarny, irytuje zarazem Ariela, jak i resztę stada, przez co często doprowadza do bojek, które sam na własne życzenie prowokuje.

Bart

Wilkołak, będący jednym z członków podlegającej Yves'owi watahy. Doświadczony pod względem przemian w dziecko księżyca, przez co tym bardziej nie rozumie przejawianej przez Ariela niechęci. Niebezpieczny mężczyzna z dość specyficznym podejściem do traktowania kobiet, postępując z płcią przeciwną niemalże w przedmiotowy sposób. Pod tym względem często poczyna sobie o wiele brutalniej, aniżeli mogłoby to być akceptowalne.

Yves

Przywódca straży przybocznej i alfa watahy wilkołaków z Miasta Nocy. Okrutny i niebezpieczni, nigdy nie był zachwycony perspektywą podlegania wampirowi. Szanuje Dimitra, wypełniając polecenia króla wyłącznie z przyzwyczajenia. Wzgardza ludźmi, traktując z góry zarówno śmiertelników, jak i istoty z nimi związane. Chociaż przez większość czasu stoi po „właściwej” stronie, jako jedyny wydając się trzymać pozostałe dzieci księżyca w ryzach, zawsze w dość jednoznaczny sposób dawał królowi do zrozumienia, co takiego sądzi o polityce Miasta Nocy, zwłaszcza kiedy za sprawą powrotu doprowadzającej Yves’a do szału Isabeau Licavoli, król wprowadził nowe zasady, zapewniające ludziom znaczną swobodę i bezpieczeństwo.

Yves – w przeciwieństwie do większości swoich pobratymców – odznacza się wyjątkową inteligencją. Surowy nie tylko dla swoich podwładnych, ale przede wszystkim dla swojego syna, Ariela, będącego wynikiem gwałtu, którego wilkołak dopuścił się na jednej z ludzkich kobiet. Początkowo Yves widział w swoim potomku szansę na przekazanie genów, Arielem interesując się dopiero w okresie poprzedzającym jego pierwszą przemianę. Szybko okazuje się, że upragniony syn wcale nie podziela ideałów ojca, stanowczo sprzeciwiając się swojej wilczej naturze; ta słabość sprawia, że Yves staje się jeszcze bardziej surowy i zimny, choć jednocześnie zapewnia Arielowi względne bezpieczeństwo i wysoką pozycję w stadzie.