Angel Volturi

Stworzony przez Aro członek straży przybocznej. Liczy sobie ponad sto pięćdziesiąt lat i właściwie nie odgrywa w armii żadnej istotnej roli - jego stwórca rozczarował się nim, kiedy okazało się, że nie dysponuje żadnym niezwykłym darem. Zagubiony w nowym życiu, decyduje się mimo wszystko pozostać z Włochami.

Ciemnowłosy i przystojny, zakochany w Lorenie; z czasem staje się jej przyjacielem i opiekunem. Pomaga jej przy ucieczce i później podróżuje u jej boku, chroniąc ją i pomagając poznać swoją przeszłość. Przypadkiem przemiana Lawrence'a Cullena, przyczyniając się do wszystkich następujących po sobie kłopotów.

Jak wiele będzie gotów poświęcić, żeby wybranka jego serce była szczęśliwa?

Lorena Volturi

Ponad stuletnia pół-wampirzyca. Ciemnowłosa piękność, która przez całe życie sądziła, że jest córką Aro i Sulpicii Volturi. Ukrywana i oszukiwana przez wampiry ze względu na swój niezwykły dar – a raczej jego nieokreślony charakter, nigdy bowiem nie wiadomo, jaką zdolnością dziewczyna będzie dysponować w danym momencie.

Prawdę poznaje przypadkiem, kiedy pod wpływem impulsu staje się niewidzialna i podsłuchuje rozmowę swoich dotychczasowych rodziców. W tamtym momencie postanawia uciec, z pomocą zaś przychodzą jej przyjaciółka Layla oraz zakochany w niej ze wzajemnością członek straży przybocznej Angel. Podczas pożaru, który wzniecają dla odwrócenia uwagi, sytuacja się komplikuje. Otoczenie i tortury Angela sprawiają, że Lorena pod wpływem impulsu przenosi siebie i swoich sojuszników do siedemnastowiecznego Londynu, czym nieświadomie przyczynia się do przemiany Lawrence'a Cullena i nieodwracalnych zmian w czasie.

Podróżuje z Angelem, próbując odkryć swoją przeszłość i uciekając przed ewentualne pogonią wysłaną przez Volturi. Podejrzewa, że mogła należeć do jednego z klanów, który przy pierwszej okazji zniszczyli Włosi, ale nie ma pewności.

Kim tak naprawdę jest?

Layla Grace Licavoli

Layla jest pierwszym z dzieci Marco i Gabrielli Licavoli. Siostra bliźniaczka Gabriela, zaledwie pięć minut od niego starsza, o czym naturalnie nie daje mu zapomnieć, oraz przyrodnia siostra Isabeau, która jest równocześnie jej kuzynką. Całkowite przeciwieństwo Gabriela, zaczynając na wyglądzie, a na charakterze kończąc. Dysponuje daleko sięgającymi zdolnościami telepatycznymi, dodatkowo zaś została obdarzona darem kontroli żywiołu ognia.

Z wyglądu przypomina płomień, który zwykle jest jej posłuszny. Ma złociste włosy oraz błękitne oczy; drobna, ale to jedynie ułatwia jej szybkie poruszanie się. Zazwyczaj sprawia, że wszyscy dookoła niej dobrze się czują, roztaczając wokół siebie aurę ciepła i entuzjazmu, który mało kiedy ją opuszcza.

Urodziła się 15 stycznia 1403 roku, w Chianni, we Włoszech. Jej matka nie przeżyła porodu – umarła krótko po nadaniu jej imienia. Pięć lat spędziła wraz z bratem, mieszkając wraz z ojcem w rodzinnej rezydencji, zanim Gabriel zdołał postawić się Marco, który obwiniał swoje dzieci za śmierć żony i często się na nich wyładowywał. Najczęściej ofiarą jego była właśnie Layla, która coraz bardziej przypominała mu zmarłą żonę, przez co wobec niej nie tylko stosował przemoc, ale również wykorzystywał ją seksualnie, czego nigdy mu nie zapomniała. To jedynie motywowało jej brata do wyrwania bliźniaczki z koszmaru w którym żyli i ucieczki.

Od tamtego czasu podróżowali we dwójkę, wspierając się wzajemnie. Przenosili się z miejsca na miejsce, właściwie nie mając żadnego celu; chcieli jedynie znaleźć się jak najdalej od Marco, na wypadek gdyby kiedyś zapragnął ich szukać. Przez ten czasu uczyli się panować nad swoimi zdolnościami.

Mniej więcej wiek po ich narodzinach, odnalazła ich młodsza, przyrodnia siostra, Isabeau. Od tamtego czasu podróżowali we trójkę, przynajmniej do momentu, w którym Beau oznajmiła im, że jest to dla nich zbyt niebezpieczne. Każde z nich poszło w swoją stronę, chociaż bywały momenty, kiedy znów zaczynali wędrować razem. Jednym z istotniejszych epizodów ich życia była podróż do roku 2010, kiedy to na prośbę Isabeau, wampir Michael przeniósł ich w przyszłość, gdzie spędzili dwa lata.

Layla jest zazwyczaj pogodną i żywiołową istotą, której entuzjazm udziela się wszystkim, którzy z nią przebywają. Pomysłowa i wygadana, potrafi rozruszać nawet wiecznie poważną Isabeau. Zwykle najpierw robi, później myśli, chociaż to bynajmniej nie znaczy, że nie jest rozsądna. W ważnych sytuacjach można na nią liczyć – nie bez powodu jest powierniczką Gabriela, który powierzyłby jej każdy, nawet największy sekret.

Boi się mężczyzn i to jej największa zmora. Dotyk czy czułość kojarzą jej się źle – wspomnienia z dzieciństwa są wciąż żywe, nawet po pięciuset latach życia. Kiedyś była nieśmiała i zamknięta w sobie, ciągle dręczona koszmarami o tym, jak krzywdził ją Marco. Jak powiedział Gabriel, dopiero odkrycie zdolności panowania nad ogniem pozwoliło jej stać się osobą, którą jest teraz i w końcu się przełamać. Żywioł daje jej siłę – nie wyobraża sobie życia bez niego.

Kilkanaście lat po rozłące z rodzeństwem, zostaje zwerbowana do szeregów Volturi, gdzie zaprzyjaźnia się z dwójką innych mieszkańców – wampirem Angelem i pół-wampirzycą Loreną. Razem planują ucieczkę, która ostatecznie zmienia życie każdego z nich – i nie tylko.

Jak wiele trzeba poświęcić, żeby zachować to, co najcenniejsze – człowieczeństwo?

Inni – Volturi

Chelsea Volturi

Chelsea to brązowowłosa istota, dysponująca darem, będącym jednym z najdroższych jej panom – potrafi manipulować więzami międzyludzkimi, rozluźniając je bądź wzmacniając. Stworzona przez swojego partnera, Aftona, należy do straży przybocznej. Odpowiada za zgranie pozostałych strażników, podsyca ich oddanie Volturi oraz manipuluje tymi, których władcy zamierzają ukarać, dzięki czemu niektórzy przystępują do Volturi albo nie ingerują podczas wykonywania wyroku.

Renata Volturi

Renata urodziła się koło roku 1240; jest Maltanką, przemieniona zaś została Makennę, jako prezent dla jej znajomego, Luci, kiedy jednak Volturi dowiedzieli się o jej zdolnościach, szybko ją zwerbowali. Ciemnowłosa wampirzyca, która niczym cień zwykle podąża za Aro. Jest tarczą fizyczną, chroniącą władców; dzięki niej każdy mający złe zamiary zapomina o tym, co planował bądź nagle zbacza z trasy. Oddana zwłaszcza Aro, czuje się źle, kiedy nie może go bronić.

Heidi Volturi

Heidi urodziła się przed rokiem 1550 w Niemczech; miała ciężkie życie i ostatecznie wampirzyca Hilda przemieniła ją z litości. Dziewczyna przez dłuższy czas żyła ze swoją stworzycielką i jej znajomymi – Noelem, Mary, Victorią oraz Anne. Problem pojawił się, kiedy Volturi oskarżyli ich o zbytnie wrzucanie się ludziom w oczy. Wszyscy zostali skazani na śmierć – jedynie Heidi oszczędzoną, bo podobno okazała skruchę, ale faktycznie chodziło o jej niezwykły dar uwodzenia i przyciągania ludzi. Od tamtego czasu wampirzyca dostarcza członkom straży pożywienia.

Corin Volturi

Corin jest najmłodsza ze straży. Śliczna blondynka, której pierwotnym zadaniem było łagodzenie bólu Marka. Aro podarował mu ją w prezencie, mając nadzieję, że wampir pozbiera się po stracie żony, mężczyzna jednak odmówił pomocy dziewczyny. Corin potrafi zaszczepić w każdym radość życia, ostatecznie więc została opiekunką żon władców. Często wykorzystywana przez Kajusza, zabija nudę towarzyszącą mu podczas podróży. Z czasem odkrywa w sobie również zdolność do panowania nad wodą – może ją zamrażać i kontrolować.

Felix Volturi

Felix jest barczystym, ale przystojnym wampirem, zasilającym szeregi Volturi. Niewiele wiadomo o jego wcześniejszym życiu – jedynie to, że został stworzony przez Aro. Nie dysponuje żadnym darem; jego największym atutem jest nieprzeciętna siła. Chociaż nosi pelerynę w jaśniejszym kolorze, co świadczy o jego niskim położeniu w hierarchii, jest jednym z najważniejszych ludzi Aro, często wysyłanym na ważniejsze misje, których celem jest ukaranie sprawcy.

Jest najlepszym przyjacielem Demetriego. Również podrywacz, chociaż nie do tego stopnia, co jego kumpel. Bardziej opanowany, woli żywić się bez wcześniejszego uwodzenia swoich ofiar.

Demetri Volturi

Najznakomitszy tropiciel, jaki chodzi po tej ziemi. Uzdolniony ­– potrafi odnaleźć każdego, kogo kiedykolwiek dotkną; nigdy nie zawodzi, kieruje się bowiem instynktem, który podpowiada mu, gdzie powinien się udać.

Urodzony w Grecji, został jednak przemieniony przez Amuna i przez jakiś czas należał do klanu Egipcjan. Sytuacja zmienia się, kiedy Volturi dowiadują się o jego zdolnościach i z pomocą Chelsea mamią i werbują do swoich szeregów. Od tamtej pory Demetri jest jednym z najwierniejszych członków straży przybocznej.

Ciemnowłosy i przystojny, doskonale zdaje sobie sprawę z tego, jak wiele kobiet go pożąda. Uwodziciel, wręcz zamkowy playboy, który ma słabość do kobiet; złamał niejedno serce, zaś jeszcze więcej ze swoich partnerek zabił, wykorzystując je jako możliwość zaspokojenia pragnienia.

Mimo wszystko nie jest wcale taki zły i potrafi być dobrym przyjacielem; jego najlepszym kumplem jest Felix, którego traktuje niemal jak brata.

Czy istnieje ktokolwiek, zdolny poruszyć jego serce?

Jane i Alec Volturi

Nazywani również „piekielnymi bliźniętami”, rodzeństwo dysponujące potężnymi telepatycznymi zdolnościami. Alec i Jane są do siebie bardzo podobni, oboje ciemnowłosi i podobnie ostrzyżeni. Rodzeństwo łączy silna więź, którą okazują zwykle pojawiając się razem, trzymając się za ręce i całując na powitanie.

Jane to bezwzględna, wręcz bezduszna istota, której wielką przyjemność sprawia korzystanie z daru – potrafi torturować samym spojrzeniem, tworząc iluzję bólu równie potwornego, co podczas przemiany. Chociaż wygląda na dziewczynkę, najwyżej piętnastoletnią i słodką, faktycznie to okrutna sadystka i potężna wampirzyca, która nie zna litości i bez wahania byłaby zdolna zabić.

Alec jest bliźniakiem Jane, równie okrutnym, co ona, chociaż może trochę bardziej cywilizowanym – tortury nie są nieodłączoną częścią jego życia, można więc uznać, że jest łagodniejszy. Dysponuje darem, pozwalającym mu wytworzyć niema niewidzialną mgłę, która odbiera zmysły każdego, kto znajdzie się w jej zasięgu.

Aro, Kajusz i Marek Volturi

Liczące sobie tysiące lat wampiry, które – chociaż nie są spokrewnione – uważają się za braci. Aro, Kajusz i Marek to trzy niezwykłe osobowości, trzymające władzę w Volterze; wzbudzają strach wśród innych przedstawicieli swojego gatunku oraz olbrzymi szacunek członków swojej straży. Nazywani nocnymi mecenasami sztuki, zostali uwiecznieni na wielu obrazach i byli inspiracją dla artystów.

Aro jest bez wątpienia najbardziej dominującą postacią w całym tercecie. Ciemnowłosy, podobnie jak bracia ma bladą, pozornie delikatną i kruchą z wyglądu skórę oraz zasnute dziwną błoną, krwiste tęczówki. Jego żoną jest wampirzyca Sulpicia, chociaż nie okazuje jej uczuć w jakiś wyraźny sposób.

Jego charakter jest złożony, poza tym ma dość specyficzne poczucie humoru, dlatego chwilami zachowuje się trochę jak szaleniec. Jest zafascynowany wszelakimi rodzaju niezwykłymi zdolnościami wampirów oraz takimi gatunkami, jak pół-wampiry, wilkołaki czy zmiennokształtni. Wręcz je kolekcjonuje, werbując do straży na wiele sposobów – chociażby pod byle pretekstem rozbijając klan wampirów i darując życie jedynie temu na których zdolnościach mu zależy; wdzięczny za ocalenie życia, zwykle bez wahania przystaje do straży. Sam dysponuje zdolnością, która pozwala mu poznać wszystkie myśli tego, którego dotknie – wystarczy jeden dotyk.

Kajusz jest całkowitym przeciwieństwem Aro, od jasnych włosów zaczynając. Mąż Athenodory, jako jedyny z braci pozbawiony daru, ale przy tym najokrutniejszy z nich. Chłodny i opanowany, nie uznaje przebaczenia i nie rozumie fascynacji Aro otaczającym go światem. Swoją pozycje traktuje poważnie, nie uznaje wyjątków, kiedy chodzi o przestępstwa – utalentowany czy nie, jeśli zawinił, zasługuje na śmierć. Bratu pozwala rządzić chyba jedynie z przyzwyczajenia, tym bardziej, że Aro bardzo liczy się ze zdaniem swoich współtowarzyszy.

Panicznie boi się wilkołaków, które kiedyś omal go nie zabiły. Od tamtej pory regularnie je tępił, przez co bardzo niewielu przedstawicieli tego gatunku pozostało na ziemi. To również uprzedza go do zmiennokształtnych, zwłaszcza Quileutów, którzy przecież zmieniają się w wilki.

Marek jest brunetem, wiecznie zamkniętym w sobie i pogrążonym w żałobie. Niegdyś partner Didyme, prawdziwej siostry Aro, którą ten zabił w przypływie szału; Marek nigdy nie pogodził się z jej śmiercią. Utalentowany, posiada dar wyczuwania i interpretowania relacji międzyludzkich. Nazywany również świętym Markiem i czczony przez mieszkańców miasta, według legendy bowiem przed wiekami wypędził z miasta wszystkie wampiry, czyniąc je bezpiecznym. Do tej pory co roku na jego cześć organizowany jest wielki festyn i parada, kiedy tu ubrani w czerwone płaszcze mieszkańcy wychodzą na ulicę, by móc się bawić.

Cichy i flegmatyczny, rzadko udziela się, kiedy chodzi o sprawowanie władzy i podejmowanie decyzji. A szkoda, bo wydaje się z braci najrozsądniejszy i najbardziej odpowiedni, żeby rządzić.