Razjel

Syn samej Ciemności. Pierwszy, który upadł i poznał ludzkie uczucia, co zapoczątkowało jego konflikt z ojcem. Za nieporozumieniem kryło się coś więcej, a konkretnie – jak ujął to Rafael – niepokojące zapędy demona, które po poznaniu emocji znacznie się nasiliły. W efekcie Razjel został wyrzutkiem, któremu odcięto możliwość swobodnego przemieszczania między wymiarami i zamknięto w świecie ludzi.

Na pierwszy rzut oka wygląda jak człowiek. Szczupły i wysoki, co daje dość nietypowy efekt w zestawieniu z charakterystycznymi dla jego rasy, czarnymi skrzydłami. Wyróżnia się ciemnymi, sięgającymi ramion włosami i parą lśniących, przypominających czyste niebo oczu. A także uśmiechem – szczerym i ciepłym, co w przypadku jego podobnych jest czymś wyjątkowym. Niezwykle uprzejmy, potrafi czarować kobiety i z łatwością zyskać sobie przychylność tych, na których mu zależy.

Wieki temu stracił miłość życia, choć nigdy nie przyznał się kiedy i w jakich okolicznościach. Od tamtego czasu trwa w samotności, trzymając się z daleka od konfliktów i sobie podobnych – aż do momentu, w którym dowiaduje się o związku Rafaela i Eleny, a na jego drodze staje ktoś jeszcze…

Co zrobi, by zatrzymać przy sobie swoją Królewnę Śnieżkę…?

Pan Ciemności

Nie ma jednej formy ani wyglądu. Niebezpieczna istotna – uosobienie ciemności, które sieje zamęt zarówno w stworzonym przez siebie świecie, jak i pozostające w jego zasięgu rzeczywistości. Ojciec demonów, przez swoje dzieci traktowany jako jedynego prawidłowego władzę. Na równi ze sobą stawia wyłącznie najwierniejszą mu siódemkę, z Rafaelem na czele, temu ze swoich synów powierzając najbardziej skomplikowane, ważne zadania.

Powiązany paktem z Isobel, której całe tysiąclecia wcześniej obiecał potęgę i pomoc swoich dzieci. Twórca świata, w którym przebywają uwięzione dusze kobiet – Beatrycze i jej przodkiń – które z jakiegoś powodu Ciemność kolekcjonuje i adoruje. Skutecznie wzbudza lęk w każdej napotkanej osobie, w jednej chwili potrafiąc zachowywać się w czarujący, wyjątkowy sposób, a w następnej okazać się prawdziwym koszmarem. Potrafi zmieniać kształty i wpływać na rzeczywistość, niejednokrotnie mieszając swoim ofiarom w głowach i tym samym doprowadzając je do szaleństwa. Zna pragnienia i lęki swoich rozmówców, co często wykorzystuje, by osiągnąć swoje cele. Niebezpieczny manipulator, przyzwyczajony osiągnąć wszystko, co kiedykolwiek sobie zaplanował.

Ciemności odmawia się tylko razy… Co jednak, jeśli pojawi się ktoś, kto spróbuje z nią zawalczyć?

Inni – demony

Within

Jedna z mniej ważnych, choć niemniej potężnych córek Ciemności. Niebezpieczna demonica, która w wyniku błędu w przeszłości zostaje uwięziona w ośrodku, zmuszona słuchać poleceń ludzi, którym winna jest przysługę. Upokorzona i skoncentrowana na szukaniu jakiejkolwiek formy ucieczki z niechcianego układu, gotowa jest stanąć po stronie każdego, kto będzie w stanie zapewnić jej upragnioną wolność.

Mimi

Demonica o pozornie niewinnej, uroczej aparycji dziecka Do czasu, w którym zauważy się jej czarne, puste oczy, które w niczym nie przypominają ludzkich. W rzeczywistości wiekowa i niebezpieczna, zwłaszcza kiedy się zdenerwuje. Lubi drażnić innych i ma skłonność do mówienia o sobie w trzeciej osobie. Najwierniejsza podopieczna Razjela, posłusznie spełniająca wszystkie wydawane przez brata rozkazy.

Andreas

Stojący stosunkowo wysoko w hierarchii demon, zdolny do utrzymania ludzkiej formy. Strażnik przejść między wymiarami, znajdujących się w Przedsionku. Zwykle uprzejmy i łagodny, ale to tylko pozory; wszystko tak naprawdę zmienia się w chwili, w której Andreas jest zmuszony sięgnąć po broń, by spacyfikować niechcianych gości. Jeden z nielicznych, który uznaje równość kobiet, a więc nie ma nic przeciwko traktowania Miriam jako kogoś równego sobie.

Hunter

Syn Ciemności i zarazem jedno z najbardziej cenionych przez nią dzieci. Uosobienie pychy, którą okazuje niemal na każdym kroku, bezskutecznie usiłując się wyróżnić. Impulsywny i niebezpieczny, często szybciej działa niż myśli. Jako jedyny wielokrotnie sprzeciwiał się Rafaelowi, jednak przez brak rozwagi nigdy nie udało mu się przejąć zajmowanej przez serafina pozycji. Jest łowcą, jak zresztą sugeruje jego imię; nigdy dobrowolnie nie odpuszcza raz upatrzonej ofierze, lubiąc pastwić się nad wrogami i tymi, których zamierza pozbawić życia. Preferuje krew, choć i cudze lęki sprawiają mu wielką satysfakcję. Bezwzględny i o sadystycznych skłonnościach, w rzeczywistości obawia się tylko i wyłącznie Rafaela oraz samej Ciemności.

Hunter od zawsze był najbardziej nieprzewidywalny i bezpośredni ze wszystkich swoich pobratymców. Służył Isobel nie tyle z oddania, co dla własnych korzyści, które zapewniła mu pozycja w Mieście Nocy. Czasami sprawował kontrolę nad Miriam, ta jednak w większości przypadków wolała przyjmować rozkazy od Rafaela.

Miriam

Jedyna córka Ciemności, często dyskryminowana przez wzgląd na swoja płeć. Najlepszy kontakt zawsze miała z Rafaelem, zazwyczaj pełniąc funkcję jego prawej ręki, chociaż brat nigdy wprost nie przyznał, że mogą być równi sobie. Pewna siebie i wygadana, przez co niejednokrotnie narażała się na gniew Rafy. Jest uosobieniem żądzy, w wyniku czego przez wieki igrała z ludzkimi mężczyznami, nigdy nie decydując się na stały związek. Z czasem podobne praktyki zaczynają ją nużyć, a Mira oddaje się przede wszystkim rozkazom, które narzucają jej brat i Ciemność. Jak każda demonica odznacza się wyjątkową urodą, ciemnowłosa i czarująca, co zapewnia jej zainteresowanie płci przeciwnej. Potrafi mieszać innym w głowach i manipulować rzeczywistością, ale nie jest w tym aż taka wprawiona jak jej rodzeństwo.

Miriam od samego początku musiała walczyć o utrzymanie pozycji, którą posiada. Jedna z siedmiu najważniejszych nieśmiertelnych, często egoistyczna i zbyt pewna siebie. Ma dość specyficzne poczucie humoru, które skutecznie wytrąca z równowagi jej rozmówców, również Rafaela. Dobra aktorka, w przeciwieństwie do swoich braci bardziej świadoma emocji, chociaż w naturalny sposób odrzuca od siebie pozytywne uczucia, traktują je jako słabość. W głębi duszy oddana rodzeństwu, a zwłaszcza Rafie, który przez długi okres czasu zapewniał jej bezpieczeństwo. Początkowo sceptycznie nastawiona do Eleny, z czasem coraz bardziej zaczyna Cullenównę doceniać.

Czy ktoś, kto przez wieki tylko bawił się uczuciami, może prawdziwie pokochać?

Rafael

Jedno z siedmiorga dzieci samej Ciemności; niebezpieczny demon, który od tysiącleci zajmuje najważniejszą pozycję, będąc niczym serafin pośród sobie podobnych. Przystojny i ciemnowłosy, niejednego szokuje spojrzeniem intensywnie niebieskich oczu, kolorem przywodzących na myśl czyste, bezchmurne niebo. Prócz niezwykłej urody i nietypowego, złocistego odcienia skóry, przyciąga uwagę za sprawą pary czarnych skrzydeł, które w razie potrzeby potrafi ukryć przed ludzkim wzrokiem dzięki ich metafizycznej naturze. Jak każdy przedstawiciel swojego gatunku jest świetnym iluzjonistą, zdolny wpłynąć na otaczającą go rzeczywistość. Wyjątkowość krwi zapewnia mu nieśmiertelność i odporność na urazy fizyczne – jedyny słaby punkt stanowi miejsce, w którym skrzydła łączą się z plecami.

Rafael – Rafa, jak mówi na niego Miriam – jest niebezpiecznym odwiecznym, pozbawionym jakichkolwiek ludzkich odruchów. Na życzenie ojca tak jak i reszta jego pobratymców służy Isobel, chociaż nigdy nie uznał pierwotnej wampirzycy jako bogini albo istoty ważniejszej od Ciemności. Nie toleruje porażki, gotów zrobić wszystko, byleby doprowadzić powierzone mu zadanie do końca. Niezwykle dumny i niezależny, nie pojmuje emocji innych od satysfakcji albo gniewu z którego został zrodzony. W razie potrzeby potrafi być czarujący, nigdy jednak nie potrafił spojrzeć na kobietę jako obiekt fizycznego zainteresowania. Do chwili poznania Eleny Cullen – dziewczyny, którą na życzenie Isobel miał zabić, a którą Ciemność nakazała mu za wszelką cenę chronić – zdecydowanie zbyt pewny siebie, bezduszny i pozbawiony jakichkolwiek oznak empatii.

Jak wiele wysiłku należy włożyć, żeby nauczyć demona ludzkich uczuć?