Grace

Zamieszkująca Miasto Nocy pół-wampirzyca – jedna z wielu, które pojawiły się ponownym otwarciu Akademii Nocy. Piękna nieśmiertelna o jasnych włosach i wyjątkowej urodzie, nietypowej nawet jak na córkę wampira. Nigdy nie poznała swoich rodziców; wychowywana przez miasto, dzięki czemu szybko nauczyła się samodzielności. Pewna siebie, momentami wyzywająca i pewna swoich atutów – na sumieniu ma niejedno złamane męskie serce. Rozpieszczona panienka, która lubi, kiedy wszystko idzie zgodnie z jej zamierzeniami; nie toleruje porażki, a tym bardziej nie wyobraża sobie tego, że ktokolwiek mógłby być lepszy od niej. Darzy wyraźną niechęcią Alessię Licavoli, przynajmniej początkowo traktując dziewczynę jako potencjalnego wroga.

Niegdyś w związku z Quinnem, jednak i z chłopakiem  nie zaznała szczęścia. Pewne wydarzenia w życiu zmuszają ją do przewartościowania swojego życia i podjęcia decyzji o tym, kim chce być.

Wszystko zmienia się w chwili, w której dowiaduje się, że jest jednym z rzadkich Aniołów Śmierci – istotą, której świat nieśmiertelnych nie widział od wieków – czy to jednak wystarczy, by nakłonić dziewczynę do zmian?

Allegra Del Vecchio

Wiekowa pół-wampirzyca, pełniąca funkcję kapłanki w Mieście Nocy. Niezwykle urodziwa, od najmłodszych lat zachwycała złocistymi lokami i parą lśniących, błękitnych oczu. Od śmierci siostry, Gabrielli, jedyna żyjąca przedstawicielka rodu Del Vecchio. Matka Isabeau oraz Aldero – bliźniąt będących owocem przelotnego związku z Marco Licavoli. Ciotka Gabriela i Layli; babcia synów Beau: Aldero i Camerona. Dzięki wyjątkowej wrażliwości na dobro i zło oraz kontaktowi z naturą, od najmłodszych lat potrafiła komunikować się ze zwierzętami, a w sprzyjających warunkach przeistoczyć się w niektóre z nich.

Allegra jest telepatką, pochodzącą ze starego i wpływowego rodu. W przeszłości była bardzo żyta ze swoją bliźniaczką, aż do momentu ucieczki Gabrielli z Miasta Nocy. Przez długi okres czasu miała siostrze za złe to, że ta mogłaby porzucić dawne życie dla mężczyzny, którego Allegra nawet nie miała okazji poznać. Sama przez lata koncentrowała się na karierze kapłanki, poświęcając się pracy w świątyni i poszerzaniu wiedzy na temat Selene – bogini księżyca, uważanej za opiekunkę wampirów. Jej życie zmienia się diametralnie, kiedy w dwa lata po zniknięciu siostry, Gabriella listownie informuje ją o zamążpójściu oraz o tym, że spodziewa się dzieci. Allegra natychmiast decyduje się pomóc bliźniaczce, sugerując jej pomoc jednego ze swoich bliskich znajomych, Rufusa, kobieta jednak stanowczo odmówiła interwencji kogokolwiek jej obcego. Wkrótce po tym kapłanka otrzymuje wiadomość o śmierci siostry, jest jednak zbyt przybita, by w porę zainteresować się losem swoich siostrzeńców.

Pierwszy raz poznaje Marco blisko wiek po śmierci Gabrielli, wówczas nieświadoma tego, że wdała się w romans z owdowiałym szwagrem. Wraz z poznaniem prawdy, natychmiast kończy związek, wkrótce uświadamiając sobie, że jest w ciąży. W ten sposób na świat przychodzą Isabeau i Aldero, a Allegra decyduje się wychować dzieci samotnie, chociaż nigdy nie ukrywała przed Marco, że ponownie został ojcem. Zawsze miała dobry kontakt zwłaszcza z córką, która zdecydowała się pójść w ślady matki i od dziecka przygotowywała się do przejęcia roli kapłanki.

Kolejny cios spotyka Allegrę kilka lat później, kiedy w wyniku nieszczęśliwego zbiegu okoliczności traci syna. Po tym incydencie zarówno ona, jak i Isabeau opuszczają rodzinne Miasto Nocy, decydując się podróżować na własną rękę. Długo podróżowała w pojedynkę, starając się nie ingerować w życie córki, jedynie sporadycznie czuwając nad Beau poprzez stały kontakt z Michaelem Rothem.

Emocje to słabość, ale… co by było, gdyby na jej drodze ponownie stanęła pierwsza i zarazem jedyna prawdziwa miłość?

Isabeau Allegra Licavoli

Isabeau jest jedyną córką Allegry Del Vecchio i Marco Licavoli. Bliźniacza siostra Aldero, przyrodnia Gabriela i Layli – a zarazem ich kuzynka. Podobnie jak rodzice i rodzeństwo, dysponuje rozwiniętymi zdolnościami telepatycznymi. Dodatkowo los obdarzył ją zdolnościami jasnowidzenia. Beau – jak nazywają ją najbliżsi – doświadcza wizji przyszłych katastrof, czasami chwilę przed, a czasem całe lata przed ich spełnieniem. Dar w rzeczywistości jest również przekleństwem, ponieważ niezależnie od starań, dziewczynie nigdy nie udało się zapobiec spełnienia któregokolwiek ze swoich widzeń. Wręcz przeciwnie – jej starania i podejmowane decyzje prędzej czy później prowadzą do ziszczenia się proroctwa. Od wieków próbowała opanować zdolność podróżowania poza ciałem, jednak nigdy nie była do tego zdolna.

Z wyglądu i charakteru wdała się w ojca. Ciemnowłosa i niezwykle urodziwa, ma w sobie coś z lodowatego piękna które niejednego przyprawiło o dreszcze. Najbardziej charakterystyczne są jej zimne, przywodzące na myśl zamarzającą wodę oczy, zmieniające barwę zależnie od nastroju, a także podczas wizji – na krótko po widzeniu są tak srebrne, że białka niemal zlewają się z tęczówkami. Pewnie stąpa po ziemi, pozornie sarkastyczna i pełna rezerwy względem innych. Zamknięta w sobie, przez większość czasu kryje się za maską cynizmu i chłodu, mało komu pozwalając poznać swoją jaśniejszą stronę. Wbrew pozorom oddana przyjaciółka, która dla tych, których kocha, byłaby w stanie zrobić wszystko – nawet oddać życie.

Isabeau urodziła się w Mieście Nocy, prawie wiek po swoim przyrodnim rodzeństwie. Owco związku zrozpaczonego po śmierci Gabrielli Marco oraz kapłanki bogini Selene – Allegry, a przy tym bliźniaczej siostry zmarłej żony wdowca. Nieświadoma jego wcześniejszego związku z siostrą, poznaje prawdę dopiero później, będąc w ciąży z Isabeau i Aldero. Beau przez długie lata wychowywała się wyłącznie z matką i bratem bliźniakiem, z którym była bardzo związana. Od dziecka marzyła o tym, żeby pójść w ślady Allegry i przejąć po niej rolę kapłanki, jednak koleje losu niszczą zarówno jej plany, jak i dotychczasowe życie dziewczyny.

Niegdyś związana z Drake’m Devile, później obdarza go nienawiścią, obwiniając za niefortunną śmierć bliźniaka. Rozdarta pomiędzy dawną miłością, a uczuciem, którym darzy ją Dimitr Falcone. Ucieka przed prawdą, opuszczając Miasto Nocy i wyrusza na poszukiwania przyrodniego rodzeństwa. Przez długie lata podróżuje wraz z przyrodnim rodzeństwem, próbując zostawić za sobą przeszłość i jakoś stłumić wciąż towarzyszący jej ból po stracie bliźniaka – a więc kogoś, kogo kochała nade wszystko.

Związana z Michaelem Rothem, który darzy ją wielkim szacunkiem, przede wszystkim przez wzgląd na jej rolę wieszczki oraz pozycję, którą zajmowała jej matka. Wraz z wampirem usiłuje naprawić zmiany, które nastąpiły w biegu wydarzeń, kiedy Lorena Volturi nieświadomie wykorzystała swoje zdolności, by ratować siebie i swoich towarzyszy.

Przeszłości nie da się zapomnieć. Co będzie, kiedy odrzucone uczucia po raz kolejny doją do głosu?

Alessia Solange Licavoli

Piękna i energiczna córka Renesmee i Gabriela Licavoli. Urodzona na kilka minut przed swoim bratem bliźniakiem – Damienem. Czarnowłosa i smukła, spogląda a świat ciemnymi, przypominające dwie czarne dziury oczami. Zarówno pod względem wyglądu, jak i charakteru, wdała się w ojca – i podobnie jak on, do normalnego funkcjonowania potrzebuje energii życiowej innych, żeby zaspokoić dręczący ją regularnie głód telepatyczny. Pani Snów, jak lubi siebie nazywać, odkąd – prócz odziedziczonych po rodzicach telepatycznych zdolności – rozwinęła w sobie zdolność manipulowania i podróżowania w snach.

Alessia od samego początku była traktowana niczym prawdziwa księżniczka. Lubiła zwracać na siebie uwagę, łaknąc zwłaszcza uczuć ze strony rodziców. Wesoła i pełna energii; niejednokrotnie najpierw działa, a dopiero później zastanawia się nad możliwymi konsekwencjami. Całkowite przeciwieństwo rozważnego i opanowanego Damiena. Za swój autorytet uważa Isabeau, podobnie jak i ciotka fascynując się starymi wierzeniami i rytuałami. Podczas nauki w Akademii Nocy sukcesywnie dąży do tego, żeby – tak jak Isabeau i Allegra – w przyszłości stać się jedną z kapłanek bogini księżyca. Kocha taniec; nie potrafi usiedzieć w miejscu, wciąż realizując jakieś nowe, czasami szalone pomysły. Zaprzyjaźniona z Zoe i Hayley, a z czasem również ze starszym bratem tej drugiej – Quinnem. Uwielbia jazdę konno, muzykę i podróżowanie w marzeniach sennych, a więc w świecie, który może kreować według własnego uznania.

Od dzieciństwa związana emocjonalnie ze swoim bratem, Damienem. Kocha go nade wszystko i to do niego w pierwszej kolejności zwraca się z każdym problemem – również telepatycznym głodem, odkąd zorientowali się, że dysponujący uzdrawiającym dotykiem Damien jest w stanie bez uszczerbku na zdrowiu podzielić się z siostrą nadmiarem energii. Zafascynowana wilkołakiem Arielem od chwili pierwszego spotkania.

Gdzie leży granica pomiędzy niewinnością a zakazaną, niewłaściwą miłością?